Shiva en Mowgli, meestal gewoon Poes en Beer
Twee katten met twee compleet verschillende karakters, en inmiddels een vast onderdeel van alles wat hier thuis gebeurt.
Bij ons in huis wonen twee katten: Shiva en Mowgli. Al noem ik ze bijna nooit meer zo. Shiva is Poes geworden en Mowgli luistert vooral naar Beer.
We kregen ze allebei als kitten en vanaf de eerste dag waren het maatjes. Samen slapen, samen spelen, samen kattenkwaad uithalen, en het liefst allebei op precies dezelfde plek liggen.



Het zijn ook ongelooflijk lieve beesten. In al die jaren hebben ze me nog nooit gekrabd of gebeten, en je kunt werkelijk alles met ze doen. Ze zijn aanhankelijk en dol op aandacht. Begin je te aaien, dan draaien ze meestal meteen op hun rug, ervan uitgaand dat een volledige buikmassage bij de bestelling hoort.
Poes en Beer
Qua karakter lijken ze totaal niet op elkaar.
Poes is een grijze poes, een vrouwtje, en het rustige type. Ze kijkt eerst even hoe iets zich ontwikkelt en doet dan pas mee. Wij noemen haar altijd de slimme van de twee.
Beer is een kater en precies het tegenovergestelde. Nieuwsgierig, ondeugend, overal bij. Soms voelt het alsof er een klein kind door het huis loopt. Hij bijt kabels van telefoons en laptops door, vist macaroni uit de keukenkastjes, snapt precies hoe je een kastdeurtje openkrijgt en gaat zonder gêne pontificaal voor de televisie zitten.
Eigenlijk zou je er boos om moeten worden, maar dat lukt bijna nooit. Wat hij uithaalt is meestal zo onschuldig en zo komisch dat je vooral staat te lachen.



Soms denk je dat Beer weg is. Dan zit hij ergens waar jij nooit zou kijken.
De serre was hun eerste tuin
In ons vorige appartement hadden we geen tuin. Jammer voor onszelf, maar eigenlijk ook voor de katten. Wat we wel hadden was een serre, en die heb ik in de loop van de jaren omgebouwd tot een groene, jungleachtige ruimte: planten, varens, warm licht, water, geluid en van alles aan kleine details.
Voor Poes en Beer was dat de ideale plek. Ze lagen er te chillen, speelden tussen de varens en zaten lang naar buiten te kijken door het grote raam. Tussen al dat groen leek het soms alsof we er twee kleine tijgers bij hadden.



De serre in ons vorige huis. Voor Poes en Beer was dit jarenlang het dichtst bij buiten.
Nooit alleen aan het werk
Als ik thuiswerk is er bijna altijd wel een kat in de buurt. Soms ligt er eentje rustig naast me, soms houden ze me vanuit de kamer in de gaten, en soms besluiten ze dat mijn toetsenbord een betere ligplek is dan het mandje dat speciaal naast het bureau staat.
Kattenlogica en een strakke planning gaan niet altijd samen. Gezelschap heb ik in elk geval genoeg.



Het mandje naast het bureau blijft leeg, het toetsenbord niet.
En ze praten terug
Onze katten zijn behoorlijk spraakzaam. Je hoeft ze soms alleen maar te roepen en ze miauwen meteen terug. Zo voeren we regelmatig hele gesprekken, al weet ik niet zeker of we het over hetzelfde hebben. Ze klinken in ieder geval alsof ze een uitgesproken mening hebben.
Ze zijn ook echt op aandacht gesteld: een kwartier op schoot met genoeg aaien is nooit te veel gevraagd. Poes en Beer voelen niet als twee dieren die toevallig bij ons wonen, ze zijn gewoon onderdeel van het huishouden.

En nu een echte tuin
Eind 2025 zijn we verhuisd naar ons huidige huis. Voor Poes en Beer veranderde er daarmee iets groots: ze kregen voor het eerst een echte achtertuin. Na al die jaren waarin de serre het dichtst in de buurt kwam, konden ze nu gewoon naar buiten.
Ze genieten er enorm van. Rennen door de tuin, in het gras liggen, in de zon hangen, achter vliegjes aan springen, bij het water zitten, tussen de planten verdwijnen en verder alles buiten grondig onderzoeken. Het is leuk om te zien hoeveel plezier ze eruit halen.

De eerste sneeuw in de nieuwe tuin was trouwens een verhaal apart. Voor ons gewoon winter, voor Beer een volstrekt nieuw natuurverschijnsel dat eerst grondig bekeken en getest moest worden voordat er een poot in ging.
Misschien is dat wel het leukste aan katten. Iets wat voor jou heel gewoon is, kan voor hen zomaar het interessantste ding van de dag zijn.
Ze maken het huis rommeliger, kabels korter en thuiswerken soms iets minder efficiënt. Maar zonder Beer en Poes zou het vooral een stuk stiller zijn.
Wat ze aan ons huis toevoegen
- Gezelschap
- Ze zijn er bijna altijd bij. Tijdens het werken, het koken, een avond op de bank of gewoon buiten zitten.
- Nieuwsgierigheid
- Een doos, sneeuw, een open kastje of een nieuwe plant is genoeg voor een compleet onderzoek.
- Een huis dat geleefd wordt
- Een huis kan nog zo zorgvuldig ingericht zijn, uiteindelijk maken de mensen en dieren die erin wonen er een thuis van.