Momenten waarop ik even stilval
Landschappen, natuur en gebouwen: momenten vastleggen waarop ik zelf even blijf staan.
Fotografie is voor mij vooral een manier om momenten vast te leggen waarop ik zelf even stilval.
Ik fotografeer voornamelijk landschappen, natuur en gebouwen. Niet omdat ik per se op zoek ben naar het technisch perfecte plaatje, maar omdat sommige plekken of momenten iets met me doen. Dat kan een indrukwekkend oud gebouw zijn, een landschap in bijzonder licht of simpelweg een ochtend waarop alles precies lijkt te kloppen.
Ik zeg dan ook regelmatig:
Wauw, het lijkt net een schilderij!
En meestal is dat het moment waarop mijn camera tevoorschijn komt. Daarna geniet ik nog natuurlijk wel even van het moment en uitzicht.



Even stoppen met kijken en echt zien
In het dagelijks leven ben je vaak bezig met waar je naartoe moet, wat er nog moet gebeuren of wat het volgende is op je lijstje. Fotografie zorgt er bij mij juist voor dat ik even stop.
Soms is dat door een bijzondere kleur in de lucht, een zon die precies tussen twee gebouwen door valt, mist boven een veld, de herhaling van ramen in een gevel of door een boom die door het licht ineens bijna grafisch wordt.
Dat soort momenten trekken mijn aandacht omdat er iets bijzonders gebeurt met kleur, vorm, licht of compositie. En juist daar blijf ik vaak even naar kijken.




Oude gebouwen en verhalen
Architectuur fotografeer ik ook graag, en dan vooral oudere gebouwen. Ik kan lang kijken naar de aandacht die in gevels, ramen, ornamenten en materialen is gestoken.
Veel van die details zijn puur functioneel misschien niet nodig, maar ze geven een gebouw wel karakter. Een gevel vertelt daardoor soms al iets voordat je überhaupt weet wat er achter de voordeur zit.
Juist de combinatie van materialen, vormen, symmetrie, versieringen en sporen van ouderdom maakt zo’n gebouw voor mij interessant.
Soms mis ik dat een beetje in moderne architectuur. Alles kan technisch slimmer, strakker en efficiënter zijn, maar ik houd juist van dat detail waarvan iemand ooit dacht: dit hoeft niet, maar het wordt er wel mooier van.



De seizoenen veranderen het beeld
Ook de verschillende jaargetijden spelen een grote rol in wat ik mooi vind om te fotograferen.
In de winter kan een omgeving die je al honderd keer hebt gezien ineens compleet veranderen wanneer alles onder een wit laagje sneeuw ligt. Geluiden lijken zachter, kleuren verdwijnen en de wereld voelt voor even bijna bevroren.



Maar ik houd minstens zo veel van vroege ochtenden. Dauw op het gras, een dun laagje mist boven het water, de eerste zon tussen de bomen en vogels die al wakker zijn terwijl de rest van de wereld nog moet beginnen.
Er gebeurt op zo’n moment eigenlijk heel weinig. En misschien is dat juist waarom ik het zo mooi vind.



Wat ik zoek
Ik zoek eigenlijk niet naar één specifiek soort landschap, gebouw of onderwerp. Ik zoek naar een moment waarop iets gewoons ineens bijzonder aanvoelt.
Dat kan door licht komen, door kleur, door schaal of door een onverwachte combinatie van vormen. Soms is het groots en spectaculair, soms juist iets kleins dat je gemakkelijk voorbij zou lopen.
Voor mij is een foto de moeite waard wanneer ik zelf even vergeet om verder te lopen.
Wanneer ik alleen kijk.
En bewonder.
Wat ze gemeen hebben
Als ik mijn foto’s naast elkaar leg, verschillen de onderwerpen behoorlijk. Toch zoek ik bijna altijd naar hetzelfde: sfeer.
Niet alleen naar wat er voor de camera staat, maar vooral naar hoe het voelt om daar op dat moment te zijn. Een donkere lucht kan een gebouw dramatischer maken, warm ochtendlicht kan een normaal landschap bijna schilderachtig laten voelen en een andere uitsnede kan vormen of patronen zichtbaar maken die je anders nauwelijks opmerkt.
Misschien is dat ook waarom fotografie zo natuurlijk aansluit bij hoe ik ontwerp. In beide gevallen kijk ik uiteindelijk naar het geheel en naar wat kleur, licht, compositie en details samen met een beeld doen.
Nog meer foto’s van mij
Dezelfde manier van denken
- Compositie en kadrering
- Ik zoek naar uitsneden waarin vormen, lijnen, verhoudingen en lege ruimte samen een beeld maken dat mijn aandacht vasthoudt.
- Kleur en licht
- Licht bepaalt voor mij vaak of iets gewoons ineens bijzonder wordt. Ik let op contrast, kleurtemperatuur, schaduwen en momenten waarop licht een omgeving tijdelijk verandert.
- Sfeer en observatie
- Ik fotografeer vooral wanneer een plek iets bij me oproept. Daardoor gaat het voor mij niet alleen om wat er in beeld staat, maar om het gevoel dat het totaalbeeld meegeeft.




































































