Een ontwerper met de mentaliteit van een bouwer

Als kind tekende ik veel en hoorde ik regelmatig dat ik daar later iets mee moest doen. Toch koos ik toen niet voor een creatieve opleiding.

Misschien zegt LEGO uiteindelijk nog wel meer over hoe mijn hoofd werkt. Ik vond het geweldig om met losse onderdelen iets nieuws te bedenken, maar hield het zelden bij wat er op de bouwplaat stond. LEGO verhuisde mee de tuin in, gecombineerd met alles wat daar toevallig voorhanden was. Zo ontstonden vanzelf complete werelden.

Soms ging dat nog een stap verder. Voor een middag met vriendjes veranderde de tuin bijvoorbeeld in een middeleeuwse wereld, met een kasteeltoren van kartonnen dozen, fakkels, muziek, verkleedkleren en zwaardgevechten. Het ging me niet alleen om iets maken. Ik vond het vooral mooi wanneer alle losse onderdelen samen een sfeer begonnen te vormen.

Achteraf voelt mijn werk als designer soms als een digitale versie van wat ik toen al deed. Ander gereedschap, dezelfde behoefte om vanuit niets, iets nieuws te maken.

Die makermentaliteit kreeg thuis ook een praktische kant. Mijn ouders kochten een klushuis in Italië en we gingen er meerdere keren per jaar naartoe om eraan te werken. Van mijn vader leerde ik schilderen, vloeren leggen, repareren en vooral dat je een ruimte zelf kunt veranderen door gewoon te beginnen en gaandeweg oplossingen te vinden.

Mijn route naar design liep niet via een designopleiding. In 2018 begon ik aan een fullstack developer bootcamp bij CodeGorilla en maakte ik in een korte tijd kennis met front-end en back-end development.

Al vrij snel merkte ik waar mijn aandacht vanzelf naartoe ging. Bij opdrachten met creatieve vrijheid was ik bezig met kleur, typografie, compositie, pagina-indeling en vooral met hoe alles uiteindelijk samenkwam. Programmeren vond ik interessant, maar het eindresultaat trok me meer dan de code zelf. Daarom ben ik me verder gaan richten op front-end development.

Bij Xfakt begon ik vervolgens als front-end developer. Daar ontdekte ik iets belangrijks: juist het stuk vóór development vond ik steeds interessanter. Niet alleen iets bouwen dat al bedacht was, maar zelf nadenken over wat iemand nodig heeft, hoe een flow logisch wordt, welke informatie belangrijk is en hoe een product eruit moet zien en aan moet voelen.

Toen onze designer in 2023 stopte, heb ik die kans gegrepen. Ik verdiepte me verder in UI/UX en interaction design, nam steeds meer ontwerpwerk over en groeide uiteindelijk volledig in die rol.

Tegenwoordig ontwerp ik niet alleen losse schermen, maar denk ik mee over complete digitale producten. Van gebruikersflows en informatiearchitectuur tot dashboards, formulieren, interacties, prototypes, responsive gedrag en design systems.

Daarbij heb ik nog iedere dag iets aan mijn achtergrond in development. Ik denk automatisch na over componenten, states, herbruikbaarheid, uitzonderingssituaties en technische haalbaarheid. Ik weet dat een ontwerp uiteindelijk niet alleen mooi moet zijn in Figma, maar ook moet kunnen bestaan als echt product.

Die combinatie past goed bij mij. Ik wil begrijpen hoe iets werkt, maar ook bepalen hoe iemand het gebruikt, hoe informatie wordt ervaren en wat voor gevoel het geheel oproept.

Ik bouw daarom nog steeds graag zelf. Niet meer als hoofdtaak, maar wel wanneer een project daarom vraagt of wanneer ik een idee zelfstandig tot leven wil brengen. Nieuwe tools en AI maken die stap tussen bedenken, ontwerpen en bouwen voor mij alleen maar kleiner.

Mijn interesse in vormgeving is altijd breder geweest dan UI/UX. Ik heb bijvoorbeeld ook flyers, beursmateriaal, bierviltjes, verpakkingen en ander grafisch werk ontworpen. Daar gelden andere regels dan bij een interface, maar de vraag blijft voor mij vergelijkbaar: wat wil je overbrengen en hoe zorg je dat vorm, inhoud en sfeer elkaar versterken?

Thuis werkt mijn hoofd eigenlijk hetzelfde.

Ik kan veel tijd steken in de indeling van een kamer, de zichtlijnen in mijn tuin, materiaal, verlichting of de vraag waarom iets nét niet goed voelt. En in de keuken kan ik net zo lang ingrediënten, smaken en presentatie aanpassen totdat het gerecht klopt.

Het onderwerp verandert, maar het proces nauwelijks: bedenken, proberen, aanpassen en verder bouwen.

Misschien verklaart dat ook waarom ik zo houd van plekken en fictieve werelden met een sterke identiteit. Bossen, oude panden en kastelen trekken me aan, maar net zo goed de werelden uit Star Wars, Lord of the Rings, games en andere fantasy.

Wat mij daarin fascineert is niet één los element, maar juist het totaalplaatje. Architectuur, objecten, kleur, licht, geluid en kleine details zorgen er samen voor dat je onmiddellijk voelt waar je bent.

Dat principe vind ik ook interessant in mijn eigen werk. Een digitaal product moet in de eerste plaats logisch en prettig werken, maar het hoeft wat mij betreft niet karakterloos te zijn. Juist wanneer gebruik, uitstraling en sfeer elkaar versterken, ontstaat iets dat blijft hangen.

Ik wil blijven werken aan projecten waarin ik vanaf het begin mag meedenken, ideeën kan vormgeven en uiteindelijk iets zie ontstaan dat er daarvoor nog niet was.

Op dit moment doe ik dat vooral binnen UI/UX en product design. Daar komen veel dingen samen waar ik energie van krijg: creativiteit, probleemoplossing, visuele vormgeving en technologie.

Maar ik merk ook dat mijn interesse breder is dan alleen digitale producten. Een merk, een ruimte, een tuin of een complete beleving kan me net zo goed enthousiast maken. Het medium verandert, maar wat mij aantrekt blijft hetzelfde: bedenken hoe losse onderdelen samen één overtuigend geheel kunnen vormen.

Ik weet daarom niet precies welke functietitel er over tien jaar op mijn visitekaartje staat. En eigenlijk vind ik dat ook niet zo belangrijk.

Zolang ik maar mag bedenken, ontwerpen en bouwen aan iets dat werkt, karakter heeft en mensen iets laat voelen.