Inspiratie

Waar ideeën beginnen

Plekken, details en momenten die mijn aandacht trekken. Soms door licht, soms door kleur, materiaal of compositie. Vaak neem ik daar later ongemerkt weer iets van mee in wat ik ontwerp.

  • Een zwaar wolkendek met regen in de verte, boven turkooizen zee en een leeg kiezelstrand

    Een lege stranddag

    Wat ik erin zie

    Er gebeurt hier bijna niets: een leeg strand, de zee en een zware lucht. Toch roept het meteen een gevoel op. Bijna alles komt uit licht en kleur. Dat vind ik interessant: sfeer ontstaat vaak al voordat er veel details nodig zijn.

    Sfeer

  • De zon die tussen dennenstammen door valt, op een bodem vol blad

    Licht door een dennenbos

    Wat ik erin zie

    Het bos is hier eigenlijk het decor. Mijn aandacht gaat naar het licht dat erdoorheen breekt en één deel belangrijker maakt dan de rest. Dat principe gebruik ik ook graag in ontwerpen: niet alles even hard laten spreken.

    Licht

  • Een rotsboog op het strand, met de zee erdoorheen zichtbaar

    Een rotsboog op het strand

    Wat ik erin zie

    De rots vormt vanzelf een kader rond de zee erachter. Daardoor wordt iets wat normaal onderdeel van de achtergrond zou zijn ineens het onderwerp. Kadrering en lege ruimte kunnen bepalen waar je kijkt zonder dat daar letterlijk een rand of pijl voor nodig is.

    Compositie

  • Een dikke boomstam recht van onderaf gefotografeerd

    Schors van dichtbij

    Wat ik erin zie

    Van een afstand is een boomstam vooral bruin. Van dichtbij verschijnt ineens een complete wereld van lijnen, reliëf en kleurverschillen. Ik houd van dat soort textuur, juist omdat het iets karakter geeft zonder dat het versiering hoeft te worden.

    Materiaal

  • Een kustklif met bovenop een witte vuurtoren met rode kap, en de zee daar diep onder

    Een klif met een vuurtoren

    Wat ik erin zie

    Pas door die kleine vuurtoren bovenop begrijp je hoe enorm de rots eigenlijk is. Iets bekends geeft de rest schaal. Verhoudingen worden vaak pas voelbaar wanneer verschillende elementen iets over elkaar vertellen.

    Schaal

  • Een houten vlonderpad over een heideveld, vlak boven de planken gefotografeerd, dat kaarsrecht naar de horizon loopt

    Een vlonderpad zonder eind

    Wat ik erin zie

    De planken trekken je blik vanzelf naar één punt aan de horizon. Niemand hoeft te vertellen waar je moet kijken. Dat vind ik mooi aan goede compositie: richting kan ontstaan uit lijnen, ritme en verhoudingen zonder dat iemand die richting expliciet aanwijst.

    Richting

  • Een verlicht hoekje in de serre in de avond, met een reliëf aan de muur, varens, een fonteintje en een lamp vol lichtjes

    Een hoek van de serre

    Wat ik erin zie

    Deze hoek is nog geen twee meter breed en toch voelt hij als een eigen kleine wereld. Niet door één opvallend object, maar doordat planten, licht, water, materiaal en details allemaal dezelfde sfeer ondersteunen. Dat idee blijft in bijna alles wat ik maak terugkomen.

    Wereldopbouw

  • Een pad van onregelmatige natuursteen tussen houten hekwerk, door hoge bananenplanten

    Een pad van losse stenen

    Wat ik erin zie

    Geen steen is precies hetzelfde en waarschijnlijk kijkt bijna niemand bewust naar iedere afzonderlijke steen. Toch zou hetzelfde pad in strak beton compleet anders voelen. Juist zulke details bepalen vaak ongemerkt het karakter van een geheel.

    Detail